revita baner

 

 

 

 

W zakresie rehabilitacji dorosłych stosujemy następujące metody terapeutyczne:

  • terapię Mc Kenzie
    czytaj więcej >>

    Podstawą prawidłowego i efektownego zastosowania tej stworzonej przez nowozelandzkiego fizjoterapeutę Robina Mc Keznie, metody jest świetna znajomość mechaniki kręgosłupa, a przede wszystkim krążka międzykręgowego. Bardzo ważny jest dokładny wywiad, który należy wykonać na początku danej sesji terapeutycznej.
    Każdy przypadek przyporządkowuje się do jednego z trzech zaburzeń chorobowych:

    • zaburzeń posturalnych
    • zaburzeń funkcjonalnych
    • zaburzeń strukturalnych

    Ocenia się sposób poruszania, siedzenia, postawę oraz występujące ewentualnie ograniczenia ruchomości.
    Druga cześć badania charakterystyczna jest tylko dla tej metody, polega ona na wykonywaniu ruchów w wielu kierunkach i różnych pozycjach wyjściowych, na stosowaniu wybranych ćwiczeń.

  • terapię P.N.F.
    czytaj więcej >>

    P.N.F. to proprioceptywne nerwowo-mięśniowe ułatwianie (facilitacja). Jest to metoda torowania sprawności układu nerwowo-mięśniowego poprzez stymulowanie proprioreceptorów i eksteroreceptorów ciała. Ocenie podlegają między innymi ustawienie stawów i długość mięśni. Koncepcję tą stworzył dr Herman Kabat wraz z fizjoterapeutką Maggie Knott.
    Metoda ta zakłada pozytywne podejście do pacjenta i jego problemu, stworzenie dla niego terapii przyjaznej i zrozumiałej. Opiera się ona na całościowej obserwacji pacjenta. Podstawę stanowi intensywny trening, polegający na częstych zmianach pozycji wyjściowych i kolejności ruchu. Terapia jest tak skonstruowana, aby podnieść funkcjonalność danej osoby, by stała się bardziej samodzielna w czynnościach dnia codziennego.
    Innymi słowy jest to wszechstronna stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, której celem jest odtworzenie, bądź poprawa zaburzonej funkcji.
    W terapii wykorzystuje się np.:

    • bodźce manualne
    • bodźce wzrokowe
    • bodźce werbalne
    • bodźce rozciągające
    • optymalny opór
    • wzorce ruchowe
    • normalną kolejność ruchu i zmianę kolejności ruchu
    • mechanikę ciała terapeuty
    • trakcję
    • irradiację
    • sumowanie bodźców

    P.N.F. może być stosowany w przypadku:

    • uszkodzenia nerwów obwodowych
    • chorób układu nerwowego tj. stwardnienie rozsiane, choroby rdzenia kręgowego, niedowłady na skutek urazów, guzów, zapalenia
    • po złamaniach, uszkodzeniach mięśni, amputacjach, przykurczach, po unieruchomieniu
    • po operacjach kręgosłupa, chorobach zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów kończyn
  • elementy terapii Ndt-Bobath dla dorosłych
    czytaj więcej >>

    Stosowana jest głównie u chorych z zaburzeniami, uszkodzeniami neurologicznymi, ale nie tylko.
    Jej głównym celem jest:

    • poprawa regulacji napięcia
    • wspieranie percepcji
    • zapobieganie nieprawidłowym wzorcom ruchowym
    • torowanie fizjologicznych wzorców ruchowych

    W terapii stosuje się trzy główne techniki lecznicze: hamowanie (patologicznych odruchów, obniżanie napięcia), torowanie fizjologicznych wzorców, techniki stymulujące (mające pobudzić zmysły).
    Punktami kluczowymi w terapii są:

    • głowa, szyja, tułów
    • obręcz barkowa i kończyny górne
    • obręcz biodrowa i kończyny dolne

    Głównym celem terapii jest uzyskanie maksymalnej samodzielności przez osobę usprawnianą.
    W terapii bardzo ważną rolę odgrywa ułożenie pacjenta jak i urządzenie pokoju (zmuszające go do korzystania z kończyny porażonej).
    Dla oceny osób dorosłych został przygotowany specjalny test, w którym ocenia się m.in.: ogólny stan pacjenta, poziom napięcia mięśniowego, globalne możliwości ruchowe, stan psychiczny i poziom emocjonalny itd.

  • terapię manualną
    czytaj więcej >>
    Powszechnie krążąca definicja medycy manualnej brzmi: „ogólnie przyjęte postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne, leczenie odwracalnych zaburzeń funkcjonalnych postawy ciała i układu ruchu, które wywodzą się z zaburzeń strukturalnych i towarzyszą im lub są ich następstwem” Medycyna manualna składa się z:

    • diagnostyki manualnej
    • terapii manualnej

    Znana jest już od czasów starożytności, za jej ojca uważa się Hipokratesa, który opisuje niewielkie przesunięcia kręgów leczone trakcjami, jak również „nastawianie” stopami, a później manipulacje („nastawianie rękami”). Rozpoczęcie terapii poprzedzone jest dokładnym badaniem, dzięki któremu staramy się znaleźć przyczynę dolegliwości. Odbywa się to poprzez ruchy złożone z toczenia i ślizgu powierzchni stawowych, oraz bierne, które naśladują „grą stawową”. Terapeuta zwraca uwagę na wygląd i konsystencję tkanek miękkich, zakres i jakość ruchu elementów kostnych oraz na pojawiający się ewentualnie opór występujący podczas przemieszczania poszczególnych struktur układu ruchu względem siebie. Terapię manualną można stosować na stawach obwodowych np. staw barkowy, kolanowy, jak również na kręgosłupie.
  • terapię kinesiology taping
    czytaj więcej >>

    Metoda stworzona przez doktora Kenzo, wykorzystujące naturalne procesy samoleczenia sie oraganizmu. Taśma, która naklejana jest w opdowiedni sposób wpływa na mięśnie, poprawia mikrokrążenie, aktywuje system limfatyczny, aktywuje endogenny system znieczulenia, wspiera funkcję stawów. W zależności od potrzeb pacjenta stosuje sie odpowiednie aplikacje np. limfatyczną , przeciwbólową, stabilizującą.

  • terapię Mulligana
  • fizykoterapię:
     
    • elektrolecznictwo
    • laseroterapię
    • magnetoterapię
    • EEG biofeedback
    • magnetostymulację
    • krioterapię
    • ultradźwięki
    • ciepłolecznictwo
    • światłolecznictwo

  • ćwiczenia czynne (w odciążeniu, z obciążeniem w UGUL-u), czynno-bierne, bierne, oporowe, samowspomagane, wspomagane,
  • redresje
  • wyciągi
  • ćwiczenia oddechowe, relaksacyjne, czynności samoobsługi,
  • naukę chodzenia i pionizacji
  • ćwiczenia manualne dłoni
  • masaż
  • wyciągi szyjny i lędźwiowy typu ComforTrac
    czytaj więcej >>

    Wyciąg szyjny i lędźwiowy- to urządzenia wykonujące zrównoważona trakcję odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgoałupa. Właściwie wykonany wyciag może przynieśc wiele korzyści w postaci rozciągnięcia trzonów kręgów, połączenie rozciagania i ślizgania sie powierzchni stawowych, naciągnięcie struktur więzadłowych kręgosłupa, poszerzenie otworóe międzykręgowych, wyprostowanie krzywizn kręgoałupa i naciągnięcie krzywizn kręgosłupa. znajduje zastosowanie w licznych zespołach bólowych, w przepuklinie jadra miażdzystego z wypadnięciem dysku, w zwyrodnieniach, zmniejszonej ruchomości stawów, w wzmożonym napięciu mięśniowym.

  • urzadzenie rotor
    czytaj więcej >>

    To urządzenie do terapii ruchowej kończyn dolnych i górnych, majace na celu zapobiec bądź zredukować skutki unieruchomienia. Może byc stosowany w przypadku neurologicznych chorób mięśni, chorób ortopedydycznych, krązeniowych, w przypadkach unieruchomienia wynikającego z długiego leżenia w łóżku.

W przychodni można także skorzystać z szeregu różnych urządzeń: rower, bieżnia, poręcze, wibromasaż i wielu innych.